Związane marzenia, niebanalne myśli.
Opis ogłoszenia
Nie jestem typem, który krzyczy światu, kim jest. Raczej tym, który słucha, obserwuje i dużo zostawia dla siebie. Introwertyk - to słowo pasuje do mnie najlepiej. Lubię ciszę, przestrzeń i myśli, które czasem uciekają dużo dalej, niż powinny.
Mało kto wie, że za tym spokojem kryje się spora wyobraźnia. Fantazja, która potrafi być odważna, czasem wręcz… dosłownie związana
Marzenia, które dla jednych są tylko słowami, dla mnie są czymś realnym - potrzebą bliskości, zaufania i wspólnego przekraczania granic, ale zawsze w zgodzie i z uważnością.
Niestety życie bywa takie, że nie zawsze spotykamy osobę, która patrzy w tym samym kierunku. Moja partnerka nie akceptuje tych sfer, które dla mnie są ważne. I choć wiele można zrozumieć, zaakceptować, nauczyć się żyć „obok”, to nie wszystko da się w sobie wyciszyć. Są rzeczy, które zostają. Fantazje, ciekawość, pragnienie doświadczenia czegoś głębszego - także w sferze intymnej, tej mniej oczywistej, bardziej wymagającej zaufania.
Nigdy nie było mi dane poznać kobiety, która chciałaby te marzenia współdzielić. Nie w pośpiechu, nie jako zabawę na chwilę, ale jako świadomy wybór. Może dlatego zamiast działać, piszę. Zostawiam to tutaj, w formie słów - trochę jak list do samego siebie.
Nie wiem, czy to się kiedyś wydarzy. Ale wiem, że nie chcę udawać, że mnie to nie dotyczy. Fantazje nie czynią mnie kimś gorszym. Są częścią mnie - tak samo jak wrażliwość, dystans do świata i potrzeba bycia naprawdę zrozumianym.
Może kiedyś trafią na kogoś, kto czyta między wierszami.
Mało kto wie, że za tym spokojem kryje się spora wyobraźnia. Fantazja, która potrafi być odważna, czasem wręcz… dosłownie związana
Marzenia, które dla jednych są tylko słowami, dla mnie są czymś realnym - potrzebą bliskości, zaufania i wspólnego przekraczania granic, ale zawsze w zgodzie i z uważnością.
Niestety życie bywa takie, że nie zawsze spotykamy osobę, która patrzy w tym samym kierunku. Moja partnerka nie akceptuje tych sfer, które dla mnie są ważne. I choć wiele można zrozumieć, zaakceptować, nauczyć się żyć „obok”, to nie wszystko da się w sobie wyciszyć. Są rzeczy, które zostają. Fantazje, ciekawość, pragnienie doświadczenia czegoś głębszego - także w sferze intymnej, tej mniej oczywistej, bardziej wymagającej zaufania.
Nigdy nie było mi dane poznać kobiety, która chciałaby te marzenia współdzielić. Nie w pośpiechu, nie jako zabawę na chwilę, ale jako świadomy wybór. Może dlatego zamiast działać, piszę. Zostawiam to tutaj, w formie słów - trochę jak list do samego siebie.
Nie wiem, czy to się kiedyś wydarzy. Ale wiem, że nie chcę udawać, że mnie to nie dotyczy. Fantazje nie czynią mnie kimś gorszym. Są częścią mnie - tak samo jak wrażliwość, dystans do świata i potrzeba bycia naprawdę zrozumianym.
Może kiedyś trafią na kogoś, kto czyta między wierszami.