Erwin Hanslik

Erwin Hanslik urodził się 12 lutego 1880 roku w Białej, obecnie części Bielska-Białej, wówczas granicznym mieście Galicji. Był synem robotnika fabrycznego i praczki. Jego życie zawodowe i naukowe związane było z Wiedniem, gdzie studiował i pracował.

Od 1898 roku studiował historię i geografię na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Oswald Redlich i Albrecht Penck. W 1906 roku obronił pracę doktorską zatytułowaną "Kulturgrenze und Kulturzyklus in den polnischen Westbeskiden", poświęconą granicom kulturowym w Beskidach Zachodnich. Habilitację uzyskał w 1911 roku na podstawie rozprawy o Białej jako niemieckim mieście w Galicji, kontynuując badania nad swoją ziemią ojczystą.

Po habilitacji wykładał jako privatdozent na Uniwersytecie Wiedeńskim, a na życie zarabiał jako nauczyciel w szkole realnej w Wiedniu. W 1915 roku wraz z orientalistą Edmundem Küttlerem założył prywatny Instytut Badań Kulturowych, mający na celu budowanie mostów między Wschodem a Zachodem. Do instytutu należeli m.in. Gustav Klimt, Oskar Kokoschka i Adolf Loos. Pod wpływem biologizmu tworzył prace takie jak "Die Menschheit in 30 Weltbildern" czy "Österreich: Erde und Geist".

W życiu prywatnym zmagał się z problemami psychicznymi, przypisywanymi wypadkowi podczas podróży po Morzu Śródziemnym. Latem 1940 roku został zamordowany w zamku Hartheim w ramach nazistowskiej Akcji T4, co czyni go jedną z ofiar eugenicznego programu eksterminacji.