Ewa Dyakowska-Berbeka
Biografia
Ewa Dyakowska-Berbeka urodziła się 22 września 1957 roku w Bielsku-Białej. Była córką profesora Andrzeja Dyakowskiego, malarza i wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Wychowywała się w posiadłości dziadków Dyakowskich w Pszczynie.
Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa i Grafiki, gdzie w 1982 roku uzyskała dyplom w pracowni profesora Jerzego Krechowicza. W swojej twórczości najczęściej sięgała po technikę kolażu.
Od 1985 roku nieprzerwanie współpracowała z Teatrem Witkacego w Zakopanem, tworząc scenografie do takich spektakli jak „Zdrada” Adama Zagajewskiego w reżyserii Pawła Woldana, „Demon ziemi, Puszka Pandory” Franka Wedekinda oraz „Theatrum caeremoniarum” Moliera w reżyserii Andrzeja Dziuka.
Jej prace były prezentowane na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem, galerii Yatki w Nowym Targu, galerii Yam, Galerii Teatru Logos w Łodzi oraz w Muzeum Diecezjalnym w Opolu. Znajdują się w zbiorach Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, Muzeum Tatrzańskiego im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem oraz w kolekcjach prywatnych.
Artystka była laureatką Nagrody Burmistrza Miasta Zakopane. Mieszkała i tworzyła w Zakopanem, gdzie zmarła 29 kwietnia 2018 roku po długiej chorobie. Została pochowana na cmentarzu parafialnym przy ulicy Nowotarskiej.
Była żoną himalaisty Macieja Berbeki, który zginął w 2013 roku podczas wyprawy na Broad Peak. Mieli czterech synów. O swoim życiu opowiedziała w książce „Jak wysoko sięga miłość? Życie po Broad Peak” (2016).