Urszula Kazimiera Bartkiewicz

Urszula Kazimiera Bartkiewicz urodziła się 28 stycznia 1952 roku w Bielsku-Białej. Jest jedną z najwybitniejszych polskich klawesynistek, łączącą karierę artystyczną z działalnością dydaktyczną i naukową.

Studiowała w Akademii Muzycznej w Krakowie pod kierunkiem Elżbiety Stefańskiej-Łukowicz, kończąc z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonaliła w Konserwatorium w Paryżu oraz podczas licznych kursów mistrzowskich w całej Europie, pracując z najlepszymi wirtuozami klawesynu. Jej talent doceniono już w latach 70. - w 1975 roku zdobyła główną nagrodę Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku oraz Nagrodę Publiczności na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Paryżu. Dwa lata później, w 1977 roku, zwyciężyła w Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Conservatoire Nationale de Bobigny, zdobywając I miejsce i Złoty Medal.

Jako solistka i kameralistka występowała w wielu krajach Europy oraz w USA i Wielkiej Brytanii. W jej dorobku znajdują się liczne koncerty, nagrania radiowe i płytowe. Jest pierwszą wykonawczynią utworów współczesnych, a także odkrywczynią zapomnianych dzieł dawnych mistrzów. Dla Polskiego Radia nagrała m.in. sonaty G.P. Del Buono, tańce z Tabulatury Jana z Lublina oraz utwory z kancjonałów i zbiorów księżniczki Anny Marii Saskiej.

Od 1998 roku związana jest z Akademią Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, gdzie wprowadziła do programu studiów kształcenie na instrumentach dawnych. W 2003 roku uzyskała tytuł profesora sztuk muzycznych, a od 2006 roku kieruje Katedrą Klawesynu, Organów i Muzyki Dawnej. Jest organizatorką sesji naukowych poświęconych wykonawstwu muzyki dawnej i aktywną uczestniczką życia naukowo-artystycznego uczelni.

Za swoje osiągnięcia otrzymała wiele prestiżowych wyróżnień, w tym nagrodę Fryderyk w 1999 roku za nagranie czteropłytowego albumu z Das Wohltemperierte Klavier J.S. Bacha, a także odznaczenia państwowe - Złoty Krzyż Zasługi (2002) i Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2026).