Rudolf Dittrich

Rudolf Dittrich urodził się 25 kwietnia 1861 roku w Białej (obecnie część Bielska-Białej) na pograniczu Galicji i Śląska Austriackiego. Kształcił się w Konserwatorium Wiedeńskim w zakresie fortepianu, skrzypiec, organów i kompozycji. Jednym z jego nauczycieli był Anton Bruckner, który później stał się jego sponsorem.

W 1888 roku Dittrich został zatrudniony przez rząd Japonii jako doradca zagraniczny podczas restauracji Meiji. Mianowano go dyrektorem artystycznym Tokijskiej Szkoły Muzycznej (obecnie Narodowa Akademia Sztuk Pięknych i Muzyki), a także występował w teatrze Rokumeikan. Władał biegle językiem angielskim, którego nauczał przy okazji lekcji muzyki. Był surowym nauczycielem, co doprowadziło nawet do protestów uczniów, ale wielu z nich zrobiło później karierę.

W 1891 roku zmarła jego żona Petronella, a rząd japoński, przygotowując się do wojny chińsko-japońskiej, wycofał finansowanie szkoły. Mimo to kontrakt Dittricha przedłużono o kolejne trzy lata. Około 1892 roku związał się z wykonawczynią muzyki na shamisenie, Mori Kiku, z którą miał nieślubnego syna Otto. Dzięki jej pomocy opracował zbiory japońskich pieśni, wydane w 1894 i 1895 roku. Opuścił Japonię w 1894 roku, zapewniając wsparcie finansowe dla syna.

Po powrocie do Wiednia występował jako skrzypek, a w 1901 roku został jednym z trzech organistów dworskich Habsburgów, zastępując Antona Brucknera. W 1906 roku otrzymał tytuł profesora Konserwatorium. Przygotował gmach Towarzystwa Muzycznego pod koncerty organowe. W 1900 roku ożenił się z Kathariną Kriegle, z którą miał dwóch synów. W 1916 roku podczas próby koncertu upadł i nigdy nie odzyskał pełnej sprawności. Zmarł 16 lutego 1919 roku w Wiedniu.