Andrzej Krzanowski
Biografia
Andrzej Krzanowski urodził się 9 kwietnia 1951 roku w Bielsku-Białej, a zmarł 1 października 1990 roku w Pszczynie. Był polskim kompozytorem, akordeonistą i pedagogiem. Całe życie związany był z miastem Czechowice-Dziedzice, gdzie od 1991 roku odbywa się poświęcony jego pamięci Jesienny Festiwal Muzyczny „Alkagran”.
Studiował grę na akordeonie u Joachima Pichury oraz kompozycję u Henryka Mikołaja Góreckiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, gdzie później sam nauczał. Jego debiut kompozytorski to cykl „Audycji I-IV” (Stalowa Wola 1975, 1976, Baranów Sandomierski 1976).
Krzanowski zdobył wiele nagród, m.in. I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego (1976), wyróżnienia na konkursach w Digne-les-Bains (1981, 1987) oraz Międzynarodowym Konkursie w Ankonie (1986). Od 1987 do 1989 roku pełnił funkcję prezesa Oddziału Związku Kompozytorów Polskich w Katowicach.
Komponował utwory instrumentalne (symfoniczne, kameralne, akordeonowe) oraz wokalno-instrumentalne, często sięgając do tekstów literackich m.in. Jacka Bierezina, Zbigniewa Doleckiego, Mieczysława Stanclika i Sławomira Mrożka. W swojej twórczości łączył zdobycze sonoryzmu z elementami tonalności, podkreślając znaczenie tekstu i polemizując z tradycją wcześniejszej awangardy.
Ważną rolę w jego dorobku odgrywał akordeon, na który pisał utwory solowe (np. „7 Ksiąg na akordeon”) i kameralne („Alkagran”), stosując nowoczesny język dźwiękowy. Prowadził kursy kompozytorskie na Międzynarodowych Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1984, 1986) oraz na akademii „Time of Music” w Finlandii (1987). W 1985 roku otrzymał Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość muzyczną dla dzieci.